La Roux - In for the kill (Skream Remix)

Song of the day
 

I'm going in for the kill
I'm doing it for a thrill
Oh I'm hoping you'll understand
and not let go of my hand..

Remix του Skream στο τραγούδι ''In for the kill" των La Roux. Πριν λίγες μέρες, όταν ήμουν με τον Nerd, και χτυπούσε το κινητό του, ακουγόταν αυτό το κομμάτι.. Στην αρχή δεν μου άρεσε πολύ, αλλά μετά από λίγο κόλλησα και τα τελευταία 24ωρα το ακούω συνεχώς. Δεν ξέρω γιατί. Ίσως επειδή μου θυμίζει ορισμένες στιγμές που με κάνουν να αισθάνομαι ωραία και να γελάω σαν χαζός. Ίσως όχι..

Ακούστε το και πείτε μου την γνώμη σας..

Kınalıada

-->

Kurtulus - Taksim

Graffiti is Art

Ο Banksy είναι γνωστός Βρετανός καλλιτέχνης του γκράφφιτι. Το πραγματικό του όνομα είναι Robert Banks. Γεννήθηκε το 1974 ή το 1975 στην πόλη Yate της Μ. Βρετανίας αλλά υπάρχει αβεβαιότητα για την ταυτότητα και την ζωή του. Τα έργα του είναι συνήθως σατιρικά, σχολιάζοντας ζητήματα πολιτικής και κουλτούρας, με συχνή χρήση του στένσιλ.

Ο Banksy πρωτοασχολήθηκε με το γκράφφιτι το 1992 μαζί με τους Bristol's DryBreadZ Crew (DBZ). Εμπνεύστηκε από τους τοπικούς καλλιτέχνες και η δουλειά του ήταν μέρος της μεγαλύτερης υπόγειας σκηνής του Μπρίστολ.

Από την αρχή χρησιμοποίησε τα στένσιλς ως στοιχεία των κομματιών του, και μέχρι το 2000 είχε κάνει το στένσιλ κύριο χαρακτηριστικό της τέχνης του, αφού συνειδητοποίησε πόσο λιγότερο χρόνο του έπαιρνε για να ολοκληρώσει ένα ''κομμάτι''. Ισχυρίζεται ότι συνειδητοποίησε την αξία των στένσιλς ενώ κρυβόταν από την αστυνομία μέσα σε ένα τρένο. Με την υιοθέτηση αυτής της τεχνικής έγινε σύντομα γνωστός για την τέχνη του γύρω από το Μπρίστολ και το Λονδίνο.

Από τότε έχει κάνει εκατοντάδες γκράφφιτι και αν και έδρα του είναι το Λονδίνο, η τέχνη του συναντάται επίσης σε πόλεις εκτός της Βρετανίας.

Στις 5 Μαρτίου θα προβληθεί στους βρετανικούς κινηματογράφους η ταινία ''Exit through the gift shop'' για την απίστευτη αληθινή ιστορία του μεγαλύτερου Street Artist..

Ακολουθεί το trailer της ταινίας

Διαφορά ασπρόμαυρης από έγχρωμης φωτογραφίας

Το χρώμα είναι ένας επιπλέον παράγοντας σε μια φωτογραφία, και όσο περισσότερους παράγοντες έχεις, τόσο πιο εύκολο είναι να "μη σου βγει" η φωτογραφία.

Με την ασπρόμαυρη φωτογραφία, το μάτι δεν ασχολείται με τα χρώματα, μένει μόνο στο θέμα και στη σύνθεση.

Γενικά, η έγχρωμη φωτογραφία θεωρείται πολύ πιο δύσκολη από την ασπρόμαυρη, αφού ο φωτογράφος πρέπει να κοντρολάρει και τους χρωματικούς συνδυασμούς στο κάδρο του, πέρα από τα υπόλοιπα στοιχεία.

Βέβαια έχω δει υπέροχες α/μ φωτογραφίες που νομίζω πως δεν θα έλεγαν κάτι, ή έστω πολλά αν ήταν έγχρωμες και το αντίθετο.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την φωτογραφία της Sharbat Gula, 12 ετών από το Αφγανιστάν, που οι πιο πολλοί από εμάς κάπου θα έχουμε δει.

Θα μπορούσε να ήταν ασπρόμαυρη??

ή η φωτογραφία του Ara Güler στο Tarlabaşı θα μπορούσε να ήταν έγχρωμη;
 

Κι η ουσιώδης διαφορά είναι ότι η επιλογή για α/μ εκ των προτέρων δεν ισχύει, παρά μόνο για λίγους. Η συντριπτική πλειοψηφία και ο μεγάλος αριθμός νεοεισερχομένων στη φωτογραφία "γνώρισαν" τη φωτογραφία ως "έγχρωμη", τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το άμεσα παραγόμενο αποτέλεσμα.

Η α/μ φωτογραφία πλέον είναι μια εκ των υστέρων επιλογή, μια δυνατότητα μέσα στις τόσες και πολλές φορές μια παγίδα πολύ μεγάλη (να "σώσεις" μια έτσι κι αλλιώς μετριότατη λήψη, με τον ίδιο τρόπο που θα την αλλάξεις στο photoshop κρατώντας το χρώμα).

Οι όποιες απαντήσεις, κατά την γνώμη μου, πρέπει να κινηθούν μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Η πραγματικότητα είναι άλλη και προσωπικά μου αρέσει πολύ, μαζί με τα διλήμματα που βάζει!